നട്ടുച്ചകൾ

നട്ടുച്ച വല്ലാത്തൊരു
നേരം തന്നെ

അലക്കൊഴിഞ്ഞ
നാട്ടുകുളങ്ങളിൽ
ഉച്ചവെയിലിൻറെ നീരാട്ട്
ആഴങ്ങളിൽ
മൗനിയായൊരേകാന്തത
സോപ്പുമണം
വാസനിച്ച് വാസനിച്ച്

ഇടവഴികളിലെ
മരക്കൊമ്പിലേതോ
തൂങ്ങിമരിച്ചവൻറെ പ്രേതം
ദംഷ്ട്ര മുളച്ച്
നഖംകൂർപ്പിച്ചിരകാത്ത്
ചോരമണത്ത് മണത്ത്

വേലി തന്നെ വിളവുതിന്ന
ചിതലഴിയ്ക്കരികിലൂടെ
വെയിൽ തിന്നൊരു
മഞ്ഞച്ചേര
ഇഴഞ്ഞ് ഇഴഞ്ഞ്

വെളളമെന്നു കൊതിപ്പിച്ച്
ചില ടാറിട്ട റോഡുകൾ
തലയിൽ തീപൂട്ടി
കാല്പാടുകൾ
വേവിച്ച് വേവിച്ച്

നേരംതെറ്റിയ നേരത്ത്
വന്നുകേറിയവനെ കാത്ത്
അടുപ്പോരങ്ങളിൽ
പപ്പടംപൊളളിയൊരെണ്ണ മണം
കരിഞ്ഞ് കരിഞ്ഞ്

ഇങ്ങനെ
വേനൽ നട്ടുച്ചകൾക്ക്
വല്ലാത്തൊരു നൊമ്പരംതന്നെ...😃