വര

ചെത്തിക്കൂർപ്പിച്ച
വർണ്ണക്കിനാവുകളുണ്ടായിരുന്നു
വരഞ്ഞിടുമ്പോൾ
മുനയൊടിഞ്ഞവ 😍

വീട്ടുതാറാവിനു പറയാനുളളത്

കൂട്ടംതെറ്റിയ
ദേശാടനങ്ങൾ
മഴക്കുളിരിൽ
മതിയാവോളം
മുങ്ങാംകുഴിയിട്ട
ജലസ്മൃതികൾ

നെല്ലു കൊത്തുമ്പോൾ
പരൽമീൻ പാച്ചിലുകൾ
കരയ്ക്കെത്താത്ത
നീന്തലുകൾ
തുഴമറന്ന്
നടന്നു തളർന്ന
കാലുകൾ

എത്ര തോർത്തിയാലും
അഴുക്കു പുരണ്ട
ഉടലുകൾ
ഇണയൊതുക്കം
കൊതിച്ച
ചിറകുകൾ
വിരഹപ്പൊഴിച്ചലിൽ
ഉറുമ്പരിച്ച
തൂവൽത്തഴമ്പുകൾ

ഒറ്റക്കാലിലെ
പേടിയറ്റ തളർച്ചകൾ
ചേറ്റുപാടങ്ങൾ
കിനാക്കണ്ട
ഉച്ചമയക്കങ്ങൾ
പനിവരുമ്പോൾ
കൊക്കുചേർത്തൊരു
വിതുമ്പൽ

കൊത്തിയിണങ്ങാനും
പിണങ്ങിയോടാനും
കൂട്ടുകൊതിക്കുന്ന
വീട്ടിണക്കത്തിൻറെ ഇടങ്ങളിലൊക്കെയും
ഏകാന്തത തുരുമ്പിച്ച
മൗനങ്ങൾ

പേര്

നിത്യകല്യാണിയെന്ന്
വിളിച്ച്
ഓമനിച്ചു നുളളിയത്
നിൻറെ
ചിരികണ്ടിട്ടാ..
ശവംനാറിയെന്ന
പേരറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല....😍😜

(ചിത്രത്തിന് കടപ്പാട്)

പേര്

നിത്യകല്യാണിയെന്നൊരു
ഓമനപ്പേരിട്ടത്
നിൻറെ
ചിരികണ്ടിട്ടാ..
ശവംനാറിയെന്ന
പേരറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല....😍😜

മൗനം

ഞാൻ മരിയ്ക്കുമ്പോൾ,
അവിടെ
വിലാപങ്ങളുടെ
വിളിപ്പുറങ്ങൾ വേണ്ട;
കപടതയില്ലാത്ത
ഹൃദയമുണ്ടെങ്കിൽ,
മാത്രം
ഒരിറ്റു കണ്ണീർ തരിക,
അതും
മൗനം കൊണ്ടുപൊതിഞ്ഞത്..

മൗനമല്ലാതെ മറ്റെന്താണ്, നമ്മുടെ സൗഹൃദങ്ങളും പ്രണയവും ഏറ്റവും നന്നായി പകർത്തിയിട്ടുളള ഭാഷ...?

മഴച്ചിത്രങ്ങൾ

രാത്രി
പെയ്തൊഴിഞ്ഞ
മഴയുടെ
ഓർമ്മച്ചിത്രങ്ങൾ
രാവിലെയുണ്ടാകും
മുറ്റത്തെയാകെ
നനച്ച്
കണ്ണീരുവരണ്ട
കവിൾത്തടം പോലെ
ഉപ്പുനീറ്റി
ഒട്ടിപ്പറ്റുന്നവ

തൊടിയിലുണ്ടാവും
കരഞ്ഞ് കരഞ്ഞ്
ഇറ്റിറ്റുരുകിയൊലിക്കുന്ന
ചില മർമ്മരങ്ങൾ

ഇലകൾ പറയും
ആടിയുലഞ്ഞുലഞ്ഞ്
ഒടുക്കം
പിടിവിട്ട്
മുഖമടച്ച്
നിലം പൊത്തിയ
കാറ്റോർമ്മകൾ

കാക്കക്കരച്ചിലിലുണ്ടാവും
കുളിരുന്ന
തൂവൽത്തുടി

അമ്മ പിറുപിറുക്കും
പിഴിഞ്ഞിടുന്ന
തുണികളെപ്പറ്റി
പുകയൂതുന്ന
വിറകുകളെപ്പറ്റി

തണുപ്പു
വിട്ടെഴുന്നേൽക്കാനാവാതെ
ഒരു വെയിലപ്പോൾ
ചിരിച്ചെത്തും
എങ്കിലും
വല്ലാത്തൊരു
മൂകതയായിരിക്കും
ആ പകലിന്
നവോഢയെപ്പോലെ
അധികം മിണ്ടാതെ
വല്ലാത്തൊരു
വീർപ്പുമുട്ടലും പേറിയിഴഞ്ഞിഴഞ്ഞങ്ങിനെ..

മീൻചൂരുകൾ

തോർത്തിലെത്ര
കോരിയെടുത്തിട്ടുണ്ട്
നാം
കൈത്തോട്ടിലെ
കാലനക്കം
കൊതിച്ചെത്തുന്ന
ഇക്കിളികളെ

ചൂണ്ടയിലെത്ര
കൊരുത്തിട്ടുണ്ട്
പൊന്മാനൂളിയിടലുകളെ

കരയിലിട്ടു
പിടച്ചുരസിച്ച
മരണനോട്ടങ്ങളാണ്
വറചട്ടിയിലെ
മീൻചൂരുകളായി
വാസനിക്കുന്നത്

വഴുതിപ്പോയിട്ടും
ചേറിൽപ്പുതഞ്ഞ
ഓർമ്മപ്പിടച്ചിലുകൾ 😍